Sag ihr, ich lass, sie grüßen
Sag ihr, es geht mir gut
Sprich nicht von den Tränen
Und wie weh mein Herz noch tut
Sag ihr, ich lass, sie grüßen
Sag ihr, ich bin vergnügt
Sprich nicht von der Hoffnung
Die so oft mein Herz belügt
Grüß sie, wenn du sie siehst
Und wenn sie dann von mir spricht
Erzähl ihr das, was du willst
Nur die Wahrheit, die sag bitte, bitte nicht
Sag ihr, ich lass, sie grüßen
Sag ihr, es geht mir gut
Sie ging fort, fort von mir
Und sie weiß, dass nichts mir blieb
Trotzdem sag ihr, ich hab sie lieb
Sie ging fort, fort von mir
Und sie weiß, dass nichts mir blieb
Trotzdem sag ihr ich hab, sie lieb
Oh... Ich hab, sie lieb
Aš sau galvoju: hm, reikės kažkada man šį mėnesį The Reticent įkelt į music'ą. Paminėjau vakar vakare komentare grupę, šiandien ryte žiūriu, jau yra. Dėkui Alvydai, esat greitis!
Kita vertus, pono retorika prie tam tikrų dainų kaip "Kokie 90% dainos š", "Kažkoks židišks mīžals" ir "Š...klasika...vempt norisi" yra tiesiog nemaloni ir nepagarbi. Kritika - ok, nepagrįstas varymas riebiais žodžiais jau ne ok.
O viešpatie, kokia tragedija, žmogus 9 kartą per TRYLIKĄ METŲ pasiūlė tą pačią dainą. Aš suprantu, kai per trumpą laiką ten tą pačią dainą kiša ir kiša, nervuot gali pradėt, bet čia tai labai normalu. Aš pats greičiausiai taip elgiuos.